X
تبلیغات
رایتل

خدا عشق آرامش

افتخار ماست که با مردمک چشمان و مرام و صفای جان و روح جانانتان همراهیم .


به نام خدا

دو روز قبل از آغاز سال جدید همراه با کاروان عروسی  به شهرستان آمدیم البته خیلی یهویی و با تصمیمی که دوستان و فامیل اصرار کردند که در این جشن و خوشحالی سهیم باشیم

به هر حال با تمام انتظارها و خریدها  و آمادگی ها آمدیم چون دلم برای دیدن خیلی از مردمان اینجا تنگ شده بود.

آمدیم  و سال را هم نو کردیم و در جمع فامیل با صحبت ها و گفتگوها و درد دلهای آنان شاد و گاهی غمگین شدیم

از مشکلات و کدورت ها و کارهای برخی از آنها به تامل نشستیم و به فکر فرو رفتیم و به حال آینده این روابط در نسل های بعدی آنها افسوس خوردیم که صد البته یکی از خصوصیات جامعه صنعتی شده دور از هم و ماشینیزه و ...   چیزی از ته آن در نمی آید.


با بعضی جوانان و نوجوانان دیروز صحبت هایی شد، ولی اغلب با موضوعات قدیمی و البته سعی شد با جوابهای امروزی و تطبیقی که چه در نظر افتد.

شهرستان و مردم و فامیل آن را در حالی ملاقات کردیم که تغییرات اندکی در تفکرات و البته تغییراتی شگرف در رشد و جوان تر شدن نوجوانان و جوان شدن نونهالان و ....

 

کارهای تحقیقاتی عقب افتاده است و ورزش و نرمش کم شده است، اما چهره های آشنای خیلی از فامیل و  عمه زاده و عمو زاده ها و در کل فامیل اسفندیاری تجدید خاطرات و تامل بر آینده ای است که همه تا حدودی نگران آن و شاید اکثر آنها آرزوی سرنوشتی شفاف و عالی و متعالی هست.

از حق که نگذریم روحیه مذهبی و خدا طلبی و تعبد ناب آنها مثال زدنی هست، در اکثر کلامشان معنویتی ساده و بی پیرایه موج می زند و تا حدودی این روحیه به نوگلان شان منتقل شده است، اما هستند برخی وروجکهایی که از فضای مجازی و مد و جو مدرنیته ی تا حدودی لجام گسیخته   تاثیراتی پذیرفته است و می اندیشم که شبهاتی در خیلی از موارد و مقوله ها که شایع این دوران است به طور خفیف یا جلی در اذهان آنان هست اما جو تا حدودی شرم و گوشه گیری و تا حدودی فضای سنتی حاکم اجازه ی بروز آن را خیلی نمی دهد. مگر اینکه خود از رفتار و سبک لباس و بعضی گفتارشان به وجود آنان پی ببریم که گاهی بدجور وصله ی ناجور  و تابلویی خودنمایی می کند.

بگذریم لیس للانسان الا ما سعی .

سعی ما گفتن و گوشزد کردن به کسانی که می شنوند و کسانی که نمی شنوید یا گیج حرفها و فضای شلوغ مجازی و قرن بیست و یکم و سال 2017 هستند، سلامی با اشاره و از دور می رسانیم و هر دو طرف احتیاط می کنند که از فاصله ی مجاز به همدیگر نزدیک نشویم.


این قافله همچنان می رود و کوچکترها بزرگ می شوند و به قول معروف هر عصری و پیامبری و رسمی .


اینها رسم و سبک و آداب اختیاری خودشان را دارند همان طوریکه ما با گذشتگانمان داشتیم و صد البته محکومیت و نقد و سخت گیری هایی را به احترامشان تحمل می کردیم و الان که برخی آن سخت گیری ها را سعی می کنیم اعمال کنیم، یاد آن دوران خودمان می افتیم و خوب دیگه یاد دغدغه های آنها می افتیم که چنین احساسی داشته اند.

خب نمی خواهم نوشته طولانی شود فقط برای خودم و عزیز بغل دستی ام که نوشته را می خواند و گاهی مثل عموی بزرگوارم لبخندی بر لب می نشاند عرض می کنم که روزگار در گذر است چه زیباست که نام نیک و اثر نیکوتری بر جای بگذاریم که

صد البته جلوی دوربین مخفی خدای عزیز و قهاری قرار داریم که خیلی ها کمتر قبولش دارند و فقط نامش را بر زبان می رانند و صد البته غفلت و مشکلات و شیطنت های شیطانی انسی و جنی یاد قشنگش را کمتر مجال بروز می دهد.

پاینده و باشکوه باشید که این جهان کوه است و فعل ما ندا   هر ندایی را از کوه می آید صدا  

این مصرع دوم را مطمئن نیستم نقل به مضمون کردم

بیت دومش فعلا یادم نمیاد و بغل دستی هم می گوید چی می دانم نشنیدم. ....

شاد و سرفراز باشید

سالها دل در این بادیه بسیار شتافت ............. یک موی ندانست ولی موی شکافت.

3  فروردین  96






تاریخ : جمعه 11 فروردین 1396 | 20:41 | چاپ | نویسنده: علی | گلواژه های مهربانی شما (1) (0 لایک)
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.